آيينه‌ای و برايت آه آوردم
در محضر تو دلی سياه آوردم
مردی که دلش به وسعت دریا بود
مظلوم‌تر از امام عاشورا بود
فریاد اگرچه در تو پنهان بوده‌ست
خورشید تکلّمت فروزان بوده‌ست
گر زنده دلی مرام تکریم بگیر
ور مرده دلی مجلس ترحیم بگیر
چشمت به پرنده‌ها بهاری بخشید
شورِ دل تازه‌ای، قراری بخشید
ای دوست ز رحمت، دلِ آگاهم ده
در ماه دعا سیرِ الی اللّهم ده
