چون آسمان کند کمر کینه استوار
کشتی نوح بشکند از موجۀ بحار
چه رازی از دل پاکت شنیدند؟
درون روح بی‌تابت چه دیدند؟
در شور و شر حجاز تنهاست علی
در نیمه‌شبِ نماز تنهاست علی
کربلا را می‌سرود این‌بار روی نیزه‌ها
با دو صد ایهام معنی‌دار، روی نیزه‌ها
سلام ما به حسین و سفیر عطشانش
که در اطاعت جانان، گذشت از جانش
