ای کاش فراغتی فراهم میشد
از وسعت دردهای تو کم میشد
شبیه ذره از خورشید میگیرم صفاتم را
و قطرهقطره از حوض حرم آب حیاتم را
در وسعت شب سپیدهای آه کشید
خورشید به خون تپیدهای آه کشید
چنان اسفند میسوزد به صحرا ریگها فردا
چه خواهد شد مگر در سرزمین کربلا فردا
