به همین زودی از این دشت سپیدار بروید
یا لثارات حسین از لب نیزار بروید
سلمان! تو نیستی و ابوذر نمانده است
عمار نیست، مالک اشتر نمانده است
با خودش میبرد این قافله را سر به کجاها
و به دنبال خودش این همه لشکر به کجاها
او هست ولی نگاهِ باطل از ماست
دیوارِ بلندِ در مقابل از ماست
ماه غریب جادّهها، همسفر نداشت
شب در نگاه ماه، امید سحر نداشت
هر سو شعاع گنبد ماه تمام توست
در کوه و در درخت، شکوه قیام توست
دل به دریا زد و دل از او کند
گرچه این عشق شعلهور شده بود
