ای غم، تو که هستی؟ از کجا میآیی؟
هر دم به هوای دل ما میآیی
گفتیم آسمانی و دیدیم، برتری
گفتیم آفتابی و دیدیم، بهتری
پیغمبرانه بود ظهوری که داشتی
خورشید بود جلوۀ طوری که داشتی
این خانواده آینههای خداییاند
در انتهای جادۀ بیانتهاییاند
باید از فقدان گل خونجوش بود
در فراق یاس مشكیپوش بود
از نو شکفت نرگس چشمانتظاریام
گل کرد خارخار شب بیقراریام
