ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
آمادهاند، گوش به فرمان، یکی یکی
تا جان نهند بر سر پیمان یکی یکی
غریبه! آی جانم را ندیدی؟
مه هفت آسمانم را ندیدی؟
عمری به جز مرور عطش سر نکردهایم
جز با شرابِ دشنه گلو تر نکردهایم
این چه خروشیست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
