آه از دمی که در حرم عترت خلیل
برخاست از درای شتر بانگِ الرّحیل
روز، روز نیزه و شمشیر بود
ظهر داغ خون و تیغ و تیر بود
تویی که نام تو در صدر سربلندان است
هنوز بر سر نی چهرۀ تو خندان است
به تعداد نفوس خلق اگر سوی خدا راه است
همانقدر انتخاب راه دشوار است و دلخواه است