ای غم، تو که هستی؟ از کجا میآیی؟
هر دم به هوای دل ما میآیی
گفت رنجور دلش از اثر فاصلههاست
آن که دلتنگ رسیدن به همه یکدلههاست
رود از جناب دریا فرمان گرفته است
یعنی دوباره راه بیابان گرفته است
راضی به جدايی از برادر نشده
با چند اماننامه کبوتر نشده
از نو شکفت نرگس چشمانتظاریام
گل کرد خارخار شب بیقراریام
