ای کاش فراغتی فراهم میشد
از وسعت دردهای تو کم میشد
سجاد! ای به گوشِ ملائک، دعای تو
شب، خوشهچینِ خلوت تو با خدای تو
در وسعت شب سپیدهای آه کشید
خورشید به خون تپیدهای آه کشید
ای پر سرود با همۀ بیصداییات
با من سخن بگو به زبان خداییات
صبحی گره از زمانه وا خواهد شد
راز شب تار، برملا خواهد شد
دلم تنهاست، ماتم دارم امشب
دلی سرشار از غم دارم امشب
ای ریخته نسیم تو گلهای یاد را
سرمست کرده نفحهٔ یاد تو باد را
