خوشا آنان که چرخیدند در خون
خدا را ناگهان دیدند در خون
در راه تو مَردُمَت همه پر جَنَماند
در مکتب عشق یکبهیک همقسماند
هرگز نه معطل پر پروازند
نه چشم به راه فرصت اعجازند
بهنام او که دل را چارهساز است
به تسبیحش زمین، مُهر نماز است
همچون نسیم صبح و سحرگاه میرود
هرکس میان صحن حرم راه میرود
