ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
غریبه! آی جانم را ندیدی؟
مه هفت آسمانم را ندیدی؟
این چه خروشیست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
میرسم خسته میرسم غمگین
گرد غربت نشسته بر دوشم
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
