عالم همه مبتدا، خبر کرببلاست
انسان، قفس است و بال و پر کرببلاست
بیا باران شو و جاری شو و بردار سدها را
به پیکارِ «نخواهد شد» بیاور «میشود»ها را
یک پنجره، گلدانِ فراموش شده
یک خاطره، انسانِ فراموش شده
چه خوش باشد که راه عاشقی تا پای جان باشد
خصوصاً پای فرزند علی هم در میان باشد
زره پوشیده از قنداقه، بیشمشیر میآید
شجاعت ارث این قوم است، مثل شیر میآید
