دل و جانم فدای حضرت دوست
نی، فدای گدای حضرت دوست
ماییم ز قید هر دو عالم رَسته
جز عشق تو بر جمله درِ دل بسته
رساندهام به حضور تو قلب عاشق را
دل رها شده از محنت خلایق را
جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم
در ساحل جود خدا باران گرفته
باران نور و رحمت و احسان گرفته
سیلاب میشویم و به دریا نمیرسیم
پرواز میکنیم و به بالا نمیرسیم
