بایست، کوه صلابت میان دورانها!
نترس، سرو رشید از خروش طوفانها!
رها کردند پشت آسمان زلف رهایت را
خدا حتماً شنید آن لحظۀ آخر دعایت را
یارب به حق منزلت و جاه مصطفی
آن اشرف خلائق و خاتم به انبیا
پرندهها همه در باد، تار و مار شدند
نگاهها همه از اشک، جويبار شدند
