غزل | شعر هیأت

وقتی عدو به روی تو شمشیر می‌کشد
از درد تو تمام تنم تیر می‌کشد

حامد اهور

مرثیه با شکوه

غزل

این كیست از خورشید، مولا، ماه‌روتر
بی‌تاب‌تر، عاشق‌تر، عبدالله روتر

عبدالحمید رحمانیان

مرثیۀ سرخ گلو

غزل

چه می‌بینند در چشم تو چشمانم نمی‌دانم
شرار آن چشم‌ها کی ریخت در جانم، نمی‌دانم

حامد اهور

شهادت‌نامه

غزل

دویده‌ایم که همراه کاروان باشیم
رسیده‌ایم که در جمع عاشقان باشیم

سیدمحمدجواد شرافت

مرثیه با شکوه

غزل

قامت کمان کند که دو تا تیر آخرش
یک‌دم سپر شوند برای برادرش

سیدحمیدرضا برقعی

طوفان واژه‌ها

غزل

مسیح، خوانده مرا، وقت امتحان من است
زمان، زمانِ رجزخوانی جوان من است

سیدمحمد بابامیری

بیرقی بر شانه‌های باد

غزل

زهیر باش دلم! تا به کربلا برسی
به کاروان شهیدان نینوا برسی

مریم سقلاطونی

زیر ساعت حرم

غزل

سوارِ گمشده را از میان راه گرفتی
چه ساده صید خودت را به یک نگاه گرفتی

قاسم صرافان

سرنوشت

غزل

حسین آمد و آزاد از یزیدت كرد
خلاص از قفس وعده و وعیدت كرد

مرتضی امیری‌اسفندقه

کوار

غزل

اگرچه عشق هنوز از سرم نیفتاده
ولی مسیر من و او به هم نیفتاده

مجید تال

گفتن ندارد

غزل

بخواب بر سر زانوی خسته‌ام، سر بابا
منم همان که صدا می‌زدیش: دختر بابا

منصوره عرب‌سرهنگی

مرثیۀ سرخ گلو

غزل

روح بزرگش دمیده‌ست جان در تن کوچک من
سرگرم گفت و شنود است او با من کوچک من

محمدعلی مجاهدی

گلنفسی‌ها

غزل