غزل | شعر هیأت

همهٔ حیثیت عالم و آدم با توست
در فرات نفسم گام بزن، دم با توست

علیرضا لک

در هجای دوم تو

غزل

به غیر تو که به تن کرده‌ای تماشا را
ندید چشم کسی ایستاده دریا را

جواد محمدزمانی

دلواپسی‌های اویس

غزل

آبی برای رفع عطش، در گلو نریخت
جان داد تشنه‌کام و به خاک آبرو نریخت

اکبر دخیلی

دست و دریا

غزل

بر عهد خود ز روی محبت، وفا نکرد
تا سینه را نشانهٔ تیر بلا نکرد

محمدعلی مجاهدی

ایستاده باید مرد

غزل

سقا به آب، لب ز ادب آشنا نکرد
از آب پُرس از چه ز سقّا حیا نکرد

علی انسانی

دل سنگ آب شد

غزل

اى بسته بر زيارت قدّ تو قامت، آب
شرمندهٔ محبّت تو تا قيامت، آب‏

خسرو احتشامی

کاروان شعر عاشورا

غزل

باران ندارد ابرهای آسمانش
باران نه اما چشم‌های مهربانش...

رضا خورشیدی‌فرد

مرثیه با شکوه

غزل

غرقِ حماسه است طلوعِ پگاه تو
خورشید می‌دمد ز تماشای ماه تو

جواد محمدزمانی

دلواپسی‌های اویس

غزل

خورشید بود و جانب مغرب روانه شد
چون قطره بود و غرق شد و بی‌کرانه شد

سیدرضا جعفری

سواد آینه

غزل

فکری به حال ماهی در التهاب کن
بابا برای تشنگی من شتاب کن

وحیده گرجی

شرف الشمس

غزل

زره پوشیده از قنداقه، بی‌شمشیر می‌آید
شجاعت ارث این قوم است، مثل شیر می‌آید

علی فردوسی

دق الباب

غزل

لحظهٔ سخت امتحان شده بود
چقَدَر خوب امتحان دادی

سیدعلی نقیب

تشرف

غزل