غزل | شعر هیأت

آن که در سایۀ مهر تو اقامت دارد
چه غم از آتش صحرای قیامت دارد؟

محمدجواد غفورزاده

یا ایهاالعزیز

غزل

این روزها پروندۀ اعمال ما هستند
شب‌نامه‌های روز و ماه و سال ما هستند

رحمان نوازنی

ایها العزیز

غزل

غمی ویران‌تر از بغض گلو افتاده در جانش
بزرگی که زبانزد بود دراین شهر ايمانش

مهدی حنیفه

غزل

هفت آسمان در دست‌های مهربانت بود
هرچند عمری سقف زندان آسمانت بود

حسین عباس‌پور

غزل

زیر بار کینه پرپر شد ولی نفرین نکرد
در قفس ماند و کبوتر شد ولی نفرین نکرد

انسیه‌سادات هاشمی

نافله غزل

غزل

خورشید هر شب می‌دمد از مشرق پیشانی‌ات
وادی طور است این زمین یا خلوت عرفانی‌ات

یوسف رحیمی

غزل

عجب فضائل عرشی، عجب کمالی داشت
چه قدر و منزلت و جلوه جلالی داشت

سیدهاشم وفایی

غزل

گرچه سوز همه از آتش هجران تو بود
رمز آزادی توحید به زندان تو بود

غلامرضا سازگار

نخل میثم

غزل

نرسد اگر به على كسى، به كجا رود؟ به كجا رسد؟
به خدا قسم كه اگر كسى، به على رسد، به خدا رسد

مفتون همدانی

فصل شکوه

غزل

ای یکه‌سوار شرف، ای مردتر از مرد!
بالایی من! روح تو در خاک چه می‌کرد؟

علیرضا قزوه

شبلی و آتش

غزل

بهار آمد بهار من نیامد
گل آمد گل‌عذار من نیامد

مشفق کاشانی

کهکشان آبی

غزل

شعرم به مدح حضرت زهرا رسیده است
روی زمین به عالم بالا رسیده است

مرتضی امیری‌اسفندقه

غزل