آن شب که سعدی در گلستان گریه می‌کرد
آن شب که حافظ هم غزل‌خوان گریه می‌کرد
این شعر را سخت است از دفتر بخوانیم
باید که از چشمان یکدیگر بخوانیم
گل‌های عالم را معطر کرده بویت
ای آن که می‌گردد زمین در جستجویت
مردِ جوان دارد وصیت می‌نویسد
می‌گرید و ذکر مصیبت می‌نویسد
