شهدای ترور | شعر هیأت

آن شب دو چشمت چون دوتا قرص قمر بود
آن شب دلت دریا، نه، خیلی بیشتر بود

علی گلی حسین‌آبادی

غزل

چقدر حادثه را به موبه مو مرور کند؟
چقدر عذر بیارد، بهانه جور کند؟

میلاد عرفان‌پور

غزل

شکست حُرمت حرم باز
همه شدن خون‌جگر

یوسف رحیمی

وا اُمّاه (دفتر چهارم)

زمینه

در سوگ نشسته‌ایم با رختِ امید
جاری شده در رگ رگِ ما خونِ شهید

محمد میرزایی‌بازرگانی

رباعی

دلت را داغ‌ها در بر کشیدند
به خون و خاک و خاکستر کشیدند

سیدمحمدجواد شرافت

دوبیتی

به رگبارِ ستم بستند، در باغِ حرم «دین» را
به خون خویش آغشتند چندین مرغ آمین را

مرتضی حیدری‌ آل‌کثیر

غزل

چندین ستاره در حرم آن شب شهید شد
شب آن‌چنان گریست که چشمش سفید شد

علی گلی حسین‌آبادی

غزل

شکسته بالِ نوپروازها، زخمی شده پرها
بمیرم من، چه بهتی هست در چشم کبوترها!

فاطمه عارف‌نژاد

غزل

آه از خزان این حرم و باغ پرپرش
این داغ جانگداز که سخت است باورش

جواد محمدزمانی

غزل

آن شب که سعدی در گلستان گریه می‌کرد
آن شب که حافظ هم غزل‌خوان گریه می‌کرد

سیدمحمدرضا یعقوبی‌آل

قصیده‌واره

شکوهمند شهیدی ‌که از نماز بگوید
به مُهر سجدۀ خونین هزار راز بگوید

نغمه مستشارنظامی

ترکیب‌بند

ای شهید بی‌گناه
ای شهید مشهد چراغ

محمود حبیبی کسبی

نو (نیمایی)