رساندهام به حضور تو قلب عاشق را
دل رها شده از محنت خلایق را
قرآن که کلام وحده الا هوست
آرامش جان، شفای دلها، در اوست
نتوان گفت که این قافله وا میماند
خسته و خُفته از این خیل جدا میماند
در ساحل جود خدا باران گرفته
باران نور و رحمت و احسان گرفته
سیلاب میشویم و به دریا نمیرسیم
پرواز میکنیم و به بالا نمیرسیم