عمریست انتظار تو ای ماه میکشم
در انتظار مهر رخت آه میکشم
صبحی دگر میآید ای شب زندهداران
از قلههای پر غبار روزگاران
این آفتاب مشرقی بیکسوف را
ای ماه! سجده آر و بسوزان خسوف را
ما را دلیست چون تن لرزان بیدها
ای سرو قد! بیا و بیاور نویدها
یکی از همین روزها، ناگهان
تو میآیی از نور، از آسمان
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
