آه از دمی که در حرم عترت خلیل
برخاست از درای شتر بانگِ الرّحیل
مشتاق و دلسپرده و ناآرام
زین کرد سوی حادثه مَرکب را
ایرانم! ای از خونِ یاران، لالهزاران!
ای لالهزارِ بی خزان از خونِ یاران!
آیا چه دیدی آن شب، در قتلگاه یاران؟
چشم درشت خونین، ای ماه سوگواران!...
