وقتی در خانۀ علی میلرزد
دنیا به بهانۀ علی میلرزد
آسمان از ابر چشمان تو باران را نوشت
آدم آمد صفحهصفحه نام انسان را نوشت
وقتی نمازها همه حول نگاه توست
شاید که کعبه هم نگران سپاه توست
عالمى سوخته از آتش آهِ من و توست
این در سوخته تا حشر گواهِ من و توست
