در سرم پیچیده باری، های و هوی کربلا
میروم وادی به وادی رو به سوی کربلا
آدم در این کرانه دلش جای دیگریست
این خاک، کربلای معلای دیگریست
تا برویم ریشهای چون تاک میخواهم که هست
نور میخواهم که هستی خاک میخواهم که هست
کنج اتاقم از تب و تاب دعا پر است
دستانم از «کذالک» از «ربنا» پر است
خواست لختی شکسته بنویسد
به خودش گفت با چه ترکیبی