غریبِ در وطن، میسوخت آن شب
درون خویشتن، میسوخت آن شب
تا گلو گریه کند، بُغض فراهم شده است
چشمها بس که مُطَهَّر شده، زمزم شده است
میآیم از رهی که خطرها در او گم است
از هفتمنزلی که سفرها در او گم است
ای آنکه غمت وقف دلِ یاران شد
بر سینه نشست و از وفاداران شد