گل کرده در ردیف غزلهای ما حسین
شوری غریب داده به این بیتها حسین
هر کس به سایۀ تو دو رکعت نماز کرد
با یک قنوت هر چه گره داشت، باز کرد
از کوی تو ای قبلۀ عالم! نرویم
با دست تهی و دل پُر غم نرویم
میآیم از رهی که خطرها در او گم است
از هفتمنزلی که سفرها در او گم است
