عالم همه مبتدا، خبر کرببلاست
انسان، قفس است و بال و پر کرببلاست
بیا باران شو و جاری شو و بردار سدها را
به پیکارِ «نخواهد شد» بیاور «میشود»ها را
یک پنجره، گلدانِ فراموش شده
یک خاطره، انسانِ فراموش شده
مسیح، خوانده مرا، وقت امتحان من است
زمان، زمانِ رجزخوانی جوان من است
غم با نگاه خیس تو معنا گرفته
یک موج از اشک تو را دریا گرفته
