تشنگان را سحاب پیدا شد
رحمت بیحساب پیدا شد
سنگها آینهها نام تو را میخوانند
اهل دل، اهل صفا، نام تو را میخوانند...
مدینه حسینت کجا میرود؟
اگر میرود، شب چرا میرود؟
اهل دل را شد نصیب از لطف جانان، اعتکاف
فیض حق باشد برای هر مسلمان، اعتکاف
جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم
باز گویا هوای دل ابریست
باز درهای آسمان باز است
