توفان خون ز چشم جهان جوش میزند
بر چرخ، نخل ماتمیان دوش میزند!
محمّدا به که مانی؟ محمّدا به چه مانی؟
«جهان و هر چه در او هست صورتاند و تو جانی»
دل آزاده با خدا باشد
ذکر، نسیان ماسوا باشد
خدایا به جاه خداوندیات
که بخشی مقام رضامندیات
چه کُند میگذرد لحظههای دور از تو
نمیکنند مگر لحظهها عبور از تو
خداوندا در این دیرینه منزل
دری نشناختم غیر از در دل
از رفتن دل نیست خبر اهل وفا را
آن کس که تو را دید نداند سر و پا را
جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم
خدایا دلی ده حقیقتشناس
زبانی سزاوار حمد و سپاس
