ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
غریبه! آی جانم را ندیدی؟
مه هفت آسمانم را ندیدی؟
سر تا به قدم آینۀ حسن خدایی
کارش ز همه خلق جهان عقدهگشایی
تن خاكی چه تصور ز دل و جان دارد؟
مگر این راه پر از حادثه پایان دارد؟
این چه خروشیست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
ای همه جا یار رسولِ خدا
محرم اسرار رسولِ خدا
آن شب میان هالهای از ابر و دود رفت
روشنترین ستارهٔ صبح وجود رفت
