آنجا كه حرف توست دگر حرف من كجاست؟
در وصل جای صحبت از خویشتن كجاست؟
نمی ز دیده نمیجوشد اگرچه باز دلم تنگ است
گناه دیدۀ مسکین نیست، کُمیت عاطفهها لنگ است
دنیا به دور شهر تو دیوار بسته است
هر جمعه راه سمت تو انگار بسته است
برگرد ای توسل شبزندهدارها
پایان بده به گریۀ چشمانتظارها
دلم تنهاست، ماتم دارم امشب
دلی سرشار از غم دارم امشب
دلم شور میزد مبادا نیایی
مگر شب سحر میشود تا نیایی
