کمر بر استقامت بسته زینب
که یکدم هم ز پا ننشسته زینب
ای حضرت خورشید بلاگردانت
ای ماه و ستاره عاشق و حیرانت
خورشید که بوسه بر رخ خاور زد
در سینه دلش مثل پرستو پر زد
هر کس که شود پاک سرشت از اینجاست
تعیین مسیر سرنوشت، از اینجاست
نوای کاروانت را شنیدم
دوباره سوی تو با سر دویدم
ماهی، که عجبتر است از «کهف و رقیم»
جبریل بر آستان او هست مقیم
بیاور با خودت نور خدا را
تجلیهای مصباح الهدی را
از جوش مَلَک در این حرم هنگامهست
اینجاست که هر فرشته، گلگون جامهست
حُسنت، به هزار جلوه آراسته است
زیباییات از رونق مه کاسته است
چشم تو نوازشگر و مهرافروز است
در عمق نگاه تو غمی جانسوز است
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
