عالم همه مبتدا، خبر کرببلاست
انسان، قفس است و بال و پر کرببلاست
محمّدا به که مانی؟ محمّدا به چه مانی؟
«جهان و هر چه در او هست صورتاند و تو جانی»
یک پنجره، گلدانِ فراموش شده
یک خاطره، انسانِ فراموش شده
چه کُند میگذرد لحظههای دور از تو
نمیکنند مگر لحظهها عبور از تو