رخصت بده از داغ شقایق بنویسم
از بغض گلوگیر دقایق بنویسم
هر زمانی که شهیدی به وطن میآید
گل پرپر شده در خاطر من میآید
محمّدا به که مانی؟ محمّدا به چه مانی؟
«جهان و هر چه در او هست صورتاند و تو جانی»
چه کُند میگذرد لحظههای دور از تو
نمیکنند مگر لحظهها عبور از تو
