خوشا آنان که چرخیدند در خون
خدا را ناگهان دیدند در خون
او خسته‌ترین پرنده‌ها را
در گرمی ظهر سایه می‌داد
به‌نام او که دل را چاره‌ساز است
به تسبیحش زمین، مُهر نماز است
با داغ مادرش غم دختر شروع شد
او هرچه درد دید، از آن «در» شروع شد
کسی که دیگر خود خدا هم، نیافریند مثال او را
چو من حقیری کجا تواند، بیان نماید خصال او را
