ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
غریبه! آی جانم را ندیدی؟
مه هفت آسمانم را ندیدی؟
هر زمانی که شهیدی به وطن میآید
گل پرپر شده در خاطر من میآید
این چه خروشیست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
میرسم خسته میرسم غمگین
گرد غربت نشسته بر دوشم
