از هالۀ انتظار، خواهد آمد
بر خورشیدی سوار خواهد آمد
ای در تو عیانها ونهانها همه هیچ
پندار یقینها و گمانها همه هیچ
هرچند نفس نمانده تا برگردیم
با این دل منتظر، کجا برگردیم؟
صبوری به پای تو سر میگذارد
غمت داغها بر جگر میگذارد
وقتی سکوت سبز تو تفسیر میشود
چون عطرِ عشق، نام تو تکثیر میشود
مجنون تو کوه را ز صحرا نشناخت
دیوانۀ عشق تو سر از پا نشناخت
ای آنکه دوای دردمندان دانی
راز دل زار مستمندان دانی
ای سرّ تو در سینۀ هر محرم راز
پیوسته درِ رحمت تو بر همه باز
بازآ بازآ هر آنچه هستی بازآ
گر کافر و گبر و بتپرستی بازآ
