آن روز با لبخند تا خورشید رفتی
امروز با لبخند برگشتی برادر
بر نبض این گهواره نظم کهکشان بستهست
امید، بر شش ماه عمر او زمان بستهست
میان هلهله سینه مجال آه نداشت
برای گریه شریکی نبود و چاه نداشت
گفتم سر آن شانه گذارم سر خود را
پنهان کنم از چشم تو چشم تر خود را
پرنده کوچ نکردهست زیر باران است
اگرچه سنگ ببارد وگرچه طوفان است
ازل برای ابد ملک لایزالش بود
چه فرق میکند آخر، که چند سالش بود
