یاد تو گرفته قلبها را در بر
ماییم و درود بر تو ای پیغمبر
محمّدا به که مانی؟ محمّدا به چه مانی؟
«جهان و هر چه در او هست صورتاند و تو جانی»
آن صبح سراسر هیجان گفت اذان را
انگار که میدید نماز پس از آن را
صدای پای شما... نه، صدای بال میآید
کسی فراتر از امکان و احتمال میآید
جهان نبود و تو بودی نشانۀ خلقت
همای اوج سعادت به شانۀ خلقت
چه کُند میگذرد لحظههای دور از تو
نمیکنند مگر لحظهها عبور از تو
