ای لحظهبهلحظه در تماشای همه
دیروزی و امروزی و فردای همه
گل کرده در ردیف غزلهای ما حسین
شوری غریب داده به این بیتها حسین
ای کاش مرا گلایه از بخت نبود
یک لحظه خیالم از خودم تخت نبود
آرامشی به وسعت صحراست مادرم
اصلاً گمان کنم خودِ دریاست مادرم
چشم همه چشمههای جوشان به خداست
باران، اثر نگاه دهقان به خداست
با هر نفسم به یاد او افتادم
دنیا همه رفت و او نرفت از یادم
