غزل | شعر هیأت

همچون نسیم صبح و سحرگاه می‌رود
هرکس میان صحن حرم راه می‌رود

فاطمه نانی‌زاد

باران بی‌هوا

غزل

آمدم ای شاه پناهم بده
خط امانی ز گناهم بده

حبیب چایچیان

ای اشک‌ها بریزید

غزل

صدای ذکر تو شب را فرشته‌باران کرد
حضور تو لب «شیراز» را غزل‌خوان کرد

قاسم صرافان

غزل

ای انتظارِ جاری ده قرن تا هنوز
بی‌تو غروب می‌شود این روزها هنوز

سیدمحمدرضا شرافت

ایها العزیز

غزل

ای سورۀ نامت، تفسیر أعطینا
زهراترین زینب، زینب‌ترین زهرا

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل

تا ابد دامنهٔ عطر بهار است اینجا
دست گل‌هاست که بر دامن یار است اینجا

جواد محمدزمانی

دلواپسی‌های اویس

غزل

جایی که کوه خضر به زحمت بایستد
شاعر چگونه پیش تو راحت بایستد

هادی جانفدا

کفشداری یازده

غزل

روشن‌تر از تمام جهان، آسمان تو
باغ ستاره‌هاست مگر آستان تو؟

عذرا رشیدنژاد

غزل

نشسته بر لب ساحل، شکسته‌زورقِ عاشق:
که‌راست زهرۀ دریا؟ کجاست باد موافق؟

حسن صنوبری

غزل

بگو برای من ای شعر از زمانهٔ او
کدام بیت مرا می‌برد به خانهٔ او

اعظم سعادتمند

غزل

صفای اشک به دل‌های بی‌شرر ندهند
به شمع تا نکشد شعله، چشم تر ندهند

محمدعلی مجاهدی

گلنفسی‌ها

غزل

آه ای بغض فروخورده كمی فریاد باش
حبس را بشكن، رها شو، پر بكش، آزاد باش

محمد رسولی

غزل