غزل | شعر هیأت

ماه هر شب تا سحر محو تماشای علی‌ست
تازه در این خانه زهرا ماه شب‌های علی‌ست

عباس شاه‌زیدی

غزل

در کوچه بود جسم امام جوان، جواد؟
یا بام، شاخه بود و گُلش بر زمین فتاد

علی انسانی

گلاب و گل

غزل

آن روز کاظمین چو بازار شام شد
دنیا برای بار نهم بی‌امام شد

عباس احمدی

جمله‌های معترضه

غزل

لطف تو بی‌واسطه، دریای جودت بی‌کران
عالمی از فهم ابعاد وجودت ناتوان

محمدجواد الهی‌پور

غزل

همه گویند مجنونم همه گویند «دیوانَه‌م»
دلیل عاقلانه بودنش را من نمی‌دانم

رضا خورشیدی‌فرد

غزل

هرچند حال و روز زمین و زمان بَد است
یک قطعه از بهشت در آغوش مشهد است

رضا عابدین‌زاده

کوچه‌های اجابت

غزل

دلبستگى‌ست مادر هر ماتمى كه هست
مى‌‏زايد از تعلق ما، هر غمى كه هست

صائب تبریزی

کلیات صائب تبریزی

غزل

تو را به جان عزیزت قسم بیا برویم
بیا و در گذر این وقت شب کجا برویم؟

محمدجواد محبت

سیری در قلمرو شعر توحیدی

غزل

بوی ظهور می‌رسد از کوچه‌های ما
نزدیک‌تر شده به اجابت دعای ما

علی ناظمی

ایها العزیز

غزل

شور به‌پا می‌کند، خون تو در هر مقام
می‌شکنم بی‌صدا، در خود هر صبح و شام

علیرضا قزوه

عشق علیه‌السلام

غزل

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند
موج‌های پریشان تو را می‌شناسند

قیصر امین‌پور

تنفس صبح

غزل

آب و جارو می‌کنم با چشمم این درگاه را
ای که درگاهت هوایی کرده مهر و ماه را

عباس شاه‌زیدی

این شعر مرا کشت

غزل