او خستهترین پرندهها را
در گرمی ظهر سایه میداد
خواهرش بر سینه و بر سر زنان
رفت تا گیرد برادر را عنان
با داغ مادرش غم دختر شروع شد
او هرچه درد دید، از آن «در» شروع شد
صبوری به پای تو سر میگذارد
غمت داغها بر جگر میگذارد
وقتی سکوت سبز تو تفسیر میشود
چون عطرِ عشق، نام تو تکثیر میشود
