وانهادهست به میدان بدنش را این بار
همره خویش نبردهست تنش را این بار
سنگها آینهها نام تو را میخوانند
اهل دل، اهل صفا، نام تو را میخوانند...
این آفتاب مشرقی بیکسوف را
ای ماه! سجده آر و بسوزان خسوف را
اهل دل را شد نصیب از لطف جانان، اعتکاف
فیض حق باشد برای هر مسلمان، اعتکاف
باز گویا هوای دل ابریست
باز درهای آسمان باز است