ای غم، تو که هستی؟ از کجا میآیی؟
هر دم به هوای دل ما میآیی
آنجا كه حرف توست دگر حرف من كجاست؟
در وصل جای صحبت از خویشتن كجاست؟
درختان را دوست میدارم
که به احترام تو قیام کردهاند
چو موج از سفر ماهتاب میآید
از آب و آینه و آفتاب میآید
برگرد ای توسل شبزندهدارها
پایان بده به گریۀ چشمانتظارها
از نو شکفت نرگس چشمانتظاریام
گل کرد خارخار شب بیقراریام