خوشا آنان که چرخیدند در خون
خدا را ناگهان دیدند در خون
مثل پرندهای که بیبال و پر بماند
فرزند رفته باشد اما پدر بماند
فکر میکردم که قدری استخوان میآورند
بعد فهمیدم که با تابوت، جان میآورند
گفتم سر آن شانه گذارم سر خود را
پنهان کنم از چشم تو چشم تر خود را
بهنام او که دل را چارهساز است
به تسبیحش زمین، مُهر نماز است
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
