غریبِ در وطن، میسوخت آن شب
درون خویشتن، میسوخت آن شب
صلاة ظهر شد، ای عاشقان! اذان بدهید
به شوق سجده، به شمشیر خود امان بدهید
مسلم شهید شد وَ تو خواندی حمیده را
مرهم نهادی آن جگر داغدیده را
وقتی نمازها همه حول نگاه توست
شاید که کعبه هم نگران سپاه توست
زبان به مدح گشودن اگرچه آسان نیست
تو راست آن همه خوبی که جای کتمان نیست
ای آنکه غمت وقف دلِ یاران شد
بر سینه نشست و از وفاداران شد
اذان بگو که شهیدان همه به صف شدهاند
که تیرها همه آمادهٔ هدف شدهاند
