غزل | شعر هیأت

قسمت این بود که با عشق تو پرواز کنم
و خدا خواست که بی‌دست و سر، آغاز کنم

عباس سودایی

حدود ساعت سه

غزل

در وصف تو کس، روشن و خوانا ننوشته‌ست
ای هر که نویسد ز تو، گویا ننوشته‌ست!

مجتبی احمدی

درختان بی‌تاب

غزل

گوش کن گوش، صدای نفسی می‌آید
مَشک بر دوش، از آن دور، کسی می‌آید

هادی منوّری

این حسین کیست؟ (جلد۱)

غزل

کنار پیکر خود التهاب را حس کرد
حضور شعله‌ورِ آفتاب را حس کرد

محمدعلی مجاهدی

گلنفسی‌ها

غزل

آیینه، اشکِ کودکان؛ قرآن، علی‌اصغر
ای مشک! در سینه نمی‌گنجد دلم دیگر

عباس ساعی

این حسین کیست؟ (جلد۲)

غزل

چگونه جمع کند پاره‌های جانش را؟
به خیمه‌ها برساند تن جوانش را

فائزه زرافشان

آشیان آسمان

غزل

هر دل که سوز عشق تکانش نمی‌دهد
حق در حریم قرب، مکانش نمی‌دهد

محمدجواد غفورزاده

سلام بر حسین

غزل

جان به پیکر داشت وقتی مشک‌ها جان داشتند
کاش می‌شد ابرها آن روز باران داشتند

محسن حنیفی

غزل

چه آتشی‌ست که در حرف حرف آب نشسته
که روضه خوانده که بر گونه‌ها گلاب نشسته؟

فائزه زرافشان

آشیان آسمان

غزل

بر نبض این گهواره نظم کهکشان بسته‌ست
امید، بر شش ماه عمر او زمان بسته‌ست

محسن حنیفی

زخمه

غزل

میان گریه‌ات لبخند ناب است
چرا باور کنیم از قحط آب است؟

جواد محمدزمانی

عقیق شکسته

غزل

گفتی که سرنوشت همین از قدیم بود
گفتی مرا نصیب بلای عظیم بود

سیدرضا جعفری

صبح شبنم

غزل