غزل | شعر هیأت

کیست این آوای کوهستانی داوود با او
هُرم صدها دشت با او، لطف صدها رود با او

سعید بیابانکی

جامه‌دران

غزل

لبان ما همه خشک‌اند و چشم‌ها چه ترند
درون سینۀ من شعرها چه شعله‌ورند

سعید بیابانکی

جامه‌دران

غزل

دوباره ماه محرّم، دوباره بوی حسین
دوباره بر سر هر كوچه گفت‌وگوی حسین

مرتضی امیری‌اسفندقه

کوار

غزل

به بام بر شده‌ام از سپیدۀ تو بگویم
اذان به وقت گلوی بریدۀ تو بگویم

علیرضا قزوه

چمدان‌های قدیمی

غزل

ای خوش‌مسیر برکه!...قرار مسافران!
آغوش باز کن که رسیده‌ست کاروان

محمدمهدی سیار

غزل

علی بجنگ، حسن صلح کن، حسین فدا شو
غدیر معنی‌اش این است عبد محض خدا شو

مهدی جهاندار

غزل

«یا صاحبی فی وحدتی» یاور ندارم
با تو ولی باکی از این لشکر ندارم

عباس همتی

مواهب (دفتر سوم)

غزل

غمگین زمین، گرفته زمان، تیره‌گون هواست
امروز روز گریه و امشب شب عزاست

عباس شاه‌زیدی

به کسی دل باخته‌ام

غزل

ای صفای حرم یار! کجای حرمی؟
حرم از عطر تو سرشار! کجای حرمی؟

محمدجواد غفورزاده

یا ایهاالعزیز

غزل

بار بربندید آهنگ سفر دارد حسین
نیّت رفتن در آغوش خطر دارد حسین

سعید بیابانکی

یلدا

غزل

مسافری که همیشه سر سفر دارد
برای همسفران حکم یک پدر دارد

فاطمه نانی‌زاد

فصل صبوری

غزل

یاعلی گفت با تمام وجود تا همه‌عمر با علی باشد
با علی باشد و طنین دلش دم‌به‌دم ذکر یاعلی باشد

سیدمحمدجواد شرافت

غزل