ما شیعۀ توایم دل شادمان بده
ویران شدیم، خانۀ آبادمان بده
ای پاسخ بیچون و چرای همۀ ما
اکنون تویی و مسألههای همۀ ما
و آتش چنان سوخت بال و پرت را
که حتی ندیدیم خاکسترت را
مرا به ابر، به باران، به آفتاب ببخش
مرا به ماهی لرزان کنار آب ببخش
باز باران است، باران حسینبنعلی
عاشقان، جان شما، جان حسینبنعلی
